piątek, 27 października 2017

27.10.2017

Lekcja 3
Temat: Zagrożenia zdrowotne przy pracy z komputerem 




Chociaż praca przy komputerze nie wymaga podnoszenia, przenoszenia, pchania lub ciągnięcia ciężarów, także ona jest przyczyną dolegliwości ze strony układu mięśniowo-szkieletowego osób ją wykonujących. Zwrócenie uwagi na ten problem jest o tyle ważne, że liczba osób obsługujących monitory ekranowe podczas pracy stale rośnie i nie wydaje się możliwe, aby trend ten uległ odwróceniu w najbliższych latach. W przypadku wysiłku dynamicznego, który występuje np.: przy ręcznym podnoszeniu i przenoszeniu ciężarów, włókna mięśniowe ulegają naprzemiennemu rozciąganiu i kurczeniu się (napinaniu i rozluźnianiu). Dzięki temu mięśnie są dobrze ukrwione - dopływa do nich wystarczająca ilość tlenu i środków odżywczych, a toksyczne produkty przemiany materii mogą być z nich usuwane. Z tego powodu prace w których przeważa wysiłek dynamiczny, oczywiście przy zachowaniu norm i zasad bezpiecznego podnoszenia ciężarów, mogą trwać stosunkowo długo nie wywołując urazów oraz objawów zmęczenia. Odwrotnie jest w sytuacji wysiłku statycznego, dominującego np.: podczas pracy przy komputerze. Podczas wysiłku statycznego mięśnie ulegają skurczeniu oraz utrzymywane są w stanie długotrwałego napięcia. Powoduje to ich ucisk na naczynia krwionośne i nerwy obwodowe. Z tego powodu zmniejszeniu ulega dopływ krwi do napiętych mięśni, ich utlenowienie i odżywianie. Gromadzące się w mięśniach toksyczne produkty przemiany materii nie są usuwane. Jest to nienaturalne, sprzeczne z fizjologią człowieka zjawisko, które powoduje występowanie szybszego zmęczenia mięśniowego.

Praca przy komputerze powoduje min.:

  • Statyczne obciążenie mięśni stabilizujących kręgosłup w pozycji siedzącej,
  • Statyczne obciążenie mięśni barków i rąk obsługujących klawiaturę,
  • Statyczne obciążenie mięśni karku utrzymujących głowę podczas obserwacji monitora, dokumentów i klawiatury,
Rotację miednicy ku tyłowi, odcinka lędźwiowego kręgosłupa ku przodowi, a tym samym spłycenie lordozy lędźwiowej, zwiększenie nacisku i zniekształcenie znajdujących się w niej dysków międzykręgowych.



Siła nacisku na dyski kręgosłupa w różnych pozycjach ciała oraz podczas pracy przy komputerze, [N] *
* Chaffin D.B., Andersson G.B.J.: Occupational biomechanics. A Wiley-Interscience Publication, 1991.

Dolegliwości ze strony układu mięśniowo-szkieletowego

Wynikające z pracy przy komputerze dolegliwości układu mięśniowo-szkieletowego przyjmują postać dolegliwości bólowych umiejscowionych głównie w okolicy:
  • szyi, karku,
  • barków,
  • odcinka lędźwiowego kręgosłupa,
  • rąk.
Jeżeli praca jest wielokrotnie kontynuowana mimo występowania sygnałów bólowych, z biegiem czasu może prowadzić do zmian zapalnych lub degeneracyjnych takich jak np.:
  • bóle i sztywnienie mięśni (mialgie),
  • zapalenia stawów,
  • zapalenia pochewek ścięgnistych,
  • zwyrodnienia stawów kręgosłupa.
Poza obciążeniem statycznym mięśni i siedzącą pozycją ciała, wystąpienie dolegliwości mięśniowo-szkieletowych u operatorów monitorów ekranowych potęgowane jest przez kilka dodatkowych przyczyn. Są to: nieergonomiczne stanowisko pracy, wiek, płeć, sytuacja rodzinna oraz przebyte choroby. W czasie pracy przy komputerze dochodzi także do obciążenia narządu wzroku oraz obciążenia psychicznego wynikającego z treści, sposobu i organizacji pracy.


Osoby pracujące przy obsłudze monitorów ekranowych lub zlecające taką pracę innym osobom powinny mieć świadomość, że wykonywanie tego typu pracy jest źródłem wielu uciążliwości. Długotrwała praca przy komputerze zwiększa ilość odczuwanych przez operatorów dolegliwości bólowych, a tym samym wpływa na jakość i efektywność wykonywanych przez nich zadań. Wykonywana przy nieprawidłowo zaprojektowanym stanowisku, w nieprawidłowej pozycji i/lub przy nieprawidłowej organizacji pracy praca tego rodzaju, z biegiem lat, może prowadzić do trwałych zmian w stanie zdrowia.

piątek, 20 października 2017

20.10.2017

Lekcja 2
Temat: Kasjer


Problem wydawania reszty polega na podzieleniu wartości (reszty do wydania) na jak najmniejszą liczbę elementów. Czyli na wydaniu reszty przy pomocy najmniejszej możliwej liczby banknotów/bilonów. By wydać resztę musimy najpierw ustalić listę dostępnych nominałów. Niech będzie to tablica N o wartościach {200, 100, 50, 20, 10, 5, 2, 1}

Problem ten daje się rozwiązać przy pomocy metody zachłannej, czyli do wypłacania reszty będziemy zawsze używać największych dostępnych nominałów. Oczywiście użyty nominał musi być mniejszy lub równy wydawanej wartości.

Najłatwiej znaleźć rozwiązanie, gdy tablicę dostępnych nominałów posortujemy malejąco. A więc, najpierw szukamy wartości mniejszej lub równej wypłacanej kwocie. Po znalezieniu jej używamy największej możliwej ilości znalezionego nominału. Tą liczbą jest wynik dzielenia bez reszty wypłacanej kwoty przez wartość odnalezionego nominału. Resztę do wydania należy zmniejszyć o kwotę wypłaconą za pomocą bieżącego nominału. I powtórzyć szukanie. Czynność tą powtarzamy tak długo aż wypłacimy całą sumę.


Opis słowny algorytmu wydawania reszty:
Dane: Kwota pieniędzy do wydania, nominały banknotów 
i bilonu uporządkowane malejąco
Wyniki: Ilość poszczególnych nominałów banknotów i bilonu
Krok 1: Ustalenie wartości początkowych
Krok 2: Sprawdzamy, ile razy najwyższy nominał mieści się w kwocie do wydania 
Krok 3: Obliczamy resztę do wydania: poprzednia kwota - obliczona ilość * nominał 
Krok 4: Przechodzimy do niższego nominału 
Krok 5: Jeśli reszta do wydania = 0 [stop] w przeciwnym razie powtarzamy kroki 2 - 4 

Schemat postępowania można przedstawić za pomocą następującego schematu blokowego: 

piątek, 6 października 2017

05.10.2017

Lekcja 1
Temat: Komunikacja i wymiana informacji.



SMS - SMS wysyła się pod numer abonenta sieci telefonii komórkowej lub stacjonarnej. Wszystkie produkowane obecnie telefony komórkowe i niektóre telefony używane w sieciach stacjonarnych umożliwiają zarówno odbieranie, jak i wysyłanie tego typu wiadomości. 


MMS usługa wiadomości multimedialnych

IRC (ang. Internet Relay Chat) – jedna ze starszych usług sieciowych umożliwiająca rozmowę na tematycznych lub towarzyskich kanałach komunikacyjnych, jak również prywatną z inną podłączoną aktualnie osobą.

Chatrodzaj rozmowy między dwoma lub wieloma użytkownikami komputerów za pośrednictwem Internetu lub innej sieci komputerowej, polegającej na naprzemiennym przesyłaniu wiadomości tekstowych


Komunikator  program komputerowy pozwalający na przesyłanie natychmiastowych komunikatów (komunikacja natychmiastowa – ang. Instant Messaging) pomiędzy dwoma lub większą liczbą komputerów, poprzez sieć komputerową, zazwyczaj Internet (dlatego komunikatory internetowe). Od poczty elektronicznej różni się tym, że oprócz samej wiadomości, przesyłane są także informacje o obecności użytkowników, co zwiększa znacznie szansę na prowadzenie bezpośredniej konwersacji.


Skype – komunikator internetowy oparty na technologii przetwarzania danych w chmurze.


VoIP (ang. voice over internet protocol) – technika umożliwiająca przesyłanie dźwięków mowy za pomocą łączy internetowych lub oddzielnych sieci wykorzystujących protokół IP, popularnie nazywana „telefonią internetową”. Dane przesyłane są przy użyciu protokołu IP, co pozwala wykluczyć niepotrzebne „połączenie ciągłe” i np. wymianę informacji, gdy rozmówcy milczą.


Grupa dyskusyjna (ang. newsgroup) – tematyczny zbiór artykułów Usenetu, światowego zasięgu systemu wymiany informacji przy użyciu Internetu, znanego także jako niusy (ang. news). Usługa ta pozwala na automatyczną wymianę wiadomości internetowych lub innego rodzaju pisanych komunikatów w obrębie pewnej grupy osób. Działanie grup opiera się na protokole NNTP (ang. Network News Trasport Protocol). W sieci newsów wyróżnia się serwery i czytniki grup. Serwery zajmują się wymianą artykułów między sobą i udostępnianiem ich użytkownikom.


Fora przeniesiona do struktury stron WWW forma grup dyskusyjnych, która służy do wymiany informacji i poglądów między osobami o podobnych zainteresowaniach przy użyciu przeglądarki internetowej